ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰ
ਰੱਬ ਨੂੰ ਭਾਲਦੇ ਜਸਿਆ ਤੂੰ ਛਾਣੀ ਦੁਨੀਆਂ ਸਾਰੀ
ਕਿਤੇ ਨਾ ਮਿਲਿਆ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਨਾ ਝਾਤੀ ਮਾਰੀ
ਗ੍ਰੰਥ ਪੜੇ ਗਿਆਨ ਕੀਤਾ ਖਾਸਾ ਕੱਠਾ
ਫਿਰ ਵੀ ਰੋਸ਼ਣ ਨਾ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਡਿੱਠਾ
ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਡੇਰਿਆਂ ਸੀਸ ਨਿਵਾਇਆ
ਸਰਬਸਮਾਏ ਨੂੰ ਵੇਖ ਨਾ ਪਾਇਆ
ਦਾਨ ਕੀਤੇ ਪਾਠ ਵੀ ਕਰਾਏ
ਦਵਾਰ ਸਮਝ ਪੈਸੇ ਵੀ ਚੜਾਏ
ਭੁੱਖ ਲਾਈ ਮਨ ਦੀ ਚੈਨ ਗਵਾਈ
ਅਵੱਲੀ ਖੁਮਾਰੀ ਜਿੰਦ ਨੂੰ ਲਾਈ
ਮਿਲਣ ਨਹੀਂ ਸੀ ਮੱਥੇ ਲਿਖਾਈ
ਸ਼ੁਧ ਨਹੀਂ ਤੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਲੱਭਣਾ ਨਹੀਂ ਸੱਚੇ ਦਾ ਰਾਹ
ਸਵੱਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਨਦਰ ਭੁੱਲੇਖਾ ਨਾ ਖਾ
ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰ
ਅੰਦਰਲੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਤੂੰ ਕਰ ਬਣਾ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਯਾਰ
ਛਾਨਣੀ ਨਹੀਂ ਪਊ ਦੁਨਿਆਂ ਜਸਿਆ ਮਿਲੂ ਜੂਨ ਦਾ ਸਾਰ