ਜਨਾਨੀ ਰੁਸੀ ਰਬ ਰੁਸਿਆ
ਪਲ ਪਲ ਆਏ ਯਾਦ ਉਸ ਦੀ ਉਹ ਬੌੜ ਨਾ ਆਈ
ਛੇਤੀਂ ਨਾ ਅਗਰ ਉਹ ਮਿਲੀ ਮੈਂ ਮਰ ਮਰ ਜਾਈ
ਅੱਖਾਂ ਥੱਕਿਆਂ ਤੱਕ ਤੱਕ ਉਸ ਦਾ ਰਾਹ
ਦੁਖੀ ਧੜਕੇ ਦਿਲ ਮਨੋ ਨਿਕਲੇ ਠੰਢੀ ਆਹ
ਕੀ ਰਬ ਦੇ ਮਾਂਹ ਮਾਰੇ ਕੀ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਤੱਤਾ ਪਾਣੀ ਪਾਇਆ
ਵਿਛੋੜਾ ਨਾ ਸਹਿਆ ਜਾਏ ਕਿਓਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦਿਤੀ ਸਜਾਇਆ
ਰੁਸੀ ਜਨਾਨੀ ਜਗ ਰੁਸਿਆ ਰੁਸਿਆ ਰਬ ਮੇਰਾ
ਰੌਸ਼ਣ ਮੇਰਾ ਜਹਾਨ ਉਸ ਨਾਲ ਬਾਜ ਉਸ ਹਨੇਰਾ
ਪਾਣੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਵੇ ਨਾ ਗਲੋਂ ਨਾ ਲੱਗੇ ਅਨ
ਜੀਣਾ ਉਨਹਾਂ ਦਾ ਨਰਕ ਹੋਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੁਸੀ ਰੰਨ
ਕੰਨ ਫ਼ੜ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ ਮਸੀਂ ਮਸੀਂ ਮੰਨਾਈ
ਸਾਹ ਨਾਲ ਸਾਹ ਮਿਲਿਆ ਜਾਨ ਚ ਜਾਨ ਆਈ
ਵਾਧਾ ਲਿਆ ਆਖੇ ਲਗੂੰ ਉਚੀ ਨਾ ਬੋਲੂੰ ਬੋਲ
ਵੇੜੇ ਖੁਸ਼ਿਆਂ ਮਨ ਨੱਚੇ ਦਿਲ ਦੀ ਕਹੀ ਬਹਿ ਉਸ ਕੋਲ
No comments:
Post a Comment