ਮੀਂਹ ਵਾਟ ਲਗਵਾਈ
ਰੱਬ ਬੇਵਕਤ ਬਾਰਿਸ਼ ਅੱਜ ਪਾਈ
ਸ਼ਰਾਟੇ ਨੇ ਵਾਟ ਸਾਡੀ ਲਗਵਾਈ
ਸਾਬਣ ਘਿਸਾ ਥਾਪੀ ਮਾਰ ਸੁਹਾਣੀ ਕਪੜੇ ਧੋਏ
ਨਿੱਖਰੇ ਧੁੱਪੇ ਸੁੱਕਣੇ ਉਸ ਰਸੀ ਤੇ ਪਾਏ
ਤੇਜ਼ ਨਾਲ ਨੇਰੀ ਨਾ ਜਾਣੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ
ਬੜੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰਸੀ ਉਸ ਹਿਲਾਈ
ਭਾਰ ਨਾ ਸਾਂਭ ਸਕੀ ਹੁਲਾਰਾ ਖਾ ਰਸੀ ਟੁੱਟੀ
ਭੁੰਝੇ ਗਿਰੇ ਕਪੜੇ ਘਿਸੜੇ ਧਰਤ ਤੇ ਲੱਗੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ
ਹੱਫ਼ਦੀ ਹੱਫ਼ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ
ਖ਼ੂਬ ਉਸ ਮੈਂਨੂੰ ਖਰੀ ਖੱਟੀ ਸੁਣਾਈ
ਮੀਂਹ ਪਿਆ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਖੌਰੇ ਕਿਥੇ ਗਵਾਚਾ ਰਿਹਾ
ਕਪੜੇ ਭਿੱਜੇ ਮਿੱਟੀ ਲਿਬੜੇ ਮੇਰਾ ਕੀਤਾ ਘਾਲ ਬੇਅਰਥ ਗਿਆ
ਮੂਰਖ ਮੈਂ ਕਹਿ ਬੈਠਾ ਕਵਿਤਾ ਦਿਮਾਗ ਚ ਆਈ ਸੀ ਇਕ ਪਿਆਰੀ
ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬਾ ਸੀ ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਬੇ -ਖ਼ਬਰ ਸੁਰਤ ਕਵਿਤਾ ਵਿਚ ਸਾਰੀ
ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਈ ਦੁਰਗਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਉਸ ਸਜਾ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਈ
ਮੈਥੋਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੀ ਫਿਰ ਕਰੇਂਗਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੁਲਾਈ
ਇੰਝ ਰੱਬ ਦੇ ਮੀਂਹ ਨੇ ਵਾਟ ਸਾਡੀ ਲਗਵਾਈ
xxxx
मीह वाट लगवाई
रब बेवक्त बारिश आज पाई
शराटे ने वाट साडी लगवाई
साबन घिसा थापी मार सुहानी कपड़े धोए
निखरे धुपे सूखने उस रस्सी ते पाए
तेज़ नाल नेरी ना जाने किथों आई
बड़ी जोर नाल रस्सी उस हिलाई
भार ना सांभ सकी हुलारा खा रस्सी टूटी
भूंझे गिरे कपड़े घिसड़े धरत ते लागी उन्हां नू मिटी
हफ्दी हफदी घरवाली मेरे कोल आई
खूब उस मैनू खरी खोटी सुनाई
मीह पिया तैनू पता नहीं खौरे किथे गवाचा रिहा
कपड़े भिजे मिट्टी लिबड़े मेरा घाल बेअर्थ गिया
मैं कह बैठा कविता दिमाग च आई सी इक प्यारी
सोच विच डूबा सी मीह तों बेखबर सुरत कविता विच सारी
गुस्से विच आई दुर्गा रूप धार उस सजा मैनू सुनाई
मैथों नहीं हुंदे हुन तूं ही फिर करेगा उन्हा दी धुलाई
इंझ रब दे मीह ने वाट साडी लगवाई
No comments:
Post a Comment