ਪੁਛਿਆ ਐਨਾ ਮੈਂ ਗੁਸਤਾਖ ਤੂੰ ਗੁੱਸਾ ਕਿਓਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ

ਬੋਲੀ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮੀਤਾ ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਦਿਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਉਸ ਪਿਆਰ ਕੀ ਕੀਤਾ 

ਨਿਭੌਣੀ ਜਿੰਦ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਸੀ ਮੈਂ ਲੀਤਾ

ਮਾਫ ਕੀਤਾ ਤੈਂਨੂੰ ਬਾਰ ਬਾਰ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ

ਮਜਨੂੰ ਨਾ ਰਾਂਝਾ ਬਣੇ p3

                                       ਮਜਨੂੰ ਨਾ ਰਾਂਝਾ ਬਣੇ 

ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਤਾਰਾ ਚਮਕਿਆ

ਮੇਰੀ ਮਸ਼ੂਕ ਨੇ ਲਿਆ ਮੈਂਨੂੰ ਬੁਲਾ

ਕਹਿੰਦੀ ਅੰਬਾਂ ਵਾਲੇ ਖੂਹ ਤੇ ਆ ਜਾਣੀਂ

ਮੈਂ ਵੀ ਜਾਊਂਗੀ ਉੱਥੇ ਆ

ਓਹਲੇ ਹੋ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਾਂਗੇ

ਲਵਾਂਗੇ ਜਿੰਦ ਦਾ ਮਜ਼ਾ

ਇਤਰ ਲਾ ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ

ਦਿੱਤਾ ਮੁੱਛਾਂ ਨੂੰ ਤਾਹ

ਰੇਸ਼ਮ ਦਾ ਚਿੱਟਾ ਕੁੜਤਾ ਪਾਇਆ

ਤੇੜ ਲੱਠੇ ਦਾ ਤੰਬਾ ਲਿਆ ਲਾ

ਗੁੱਟ ਤੇ ਕਢਿਆ ਰੁਮਾਲ ਬੰਨ੍ਹ

ਮੈਂ ਫੱੜ ਲਿਆ ਖੂਹ ਦਾ ਰਾਹ

ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹੁੰਚ ਕੇ

ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਉਸ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ

ਕਿੰਝ ਪਾਊਂਗਾ ਜੱਫ਼ੀ ਕਿੰਝ ਕਰੂੰਗਾ ਉਸੇ ਪਿਆਰ

ਦੇਰ ਨਾਲ ਆਈ ਕਲੀ ਨਹੀਂ ਨਾਲ ਸਹੇਲਿਆਂ ਚਾਰ

ਰੱਲ ਕੇ ਰੋਣਹਾਕਾ ਮੈਂਨੂੰ ਕੀਤਾ ਦੱਸ ਨਾ ਸਕਾਂ ਯਾਰ

ਖਿਲਵਾੜ ਕੀਤਾ ਮੇਰੇ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਨਾਲ ਦਿੱਲ ਦਿੱਤਾ ਦੁਖਾ

ਤੋਬਾ ਕੀਤਾ ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਉਸ ਸਾਨੂੰ ਸਬੱਕ ਦਿੱਤਾ ਸਿਖਾ

ਮਜਨੂੰ ਨਾ ਰਾਂਝਾ ਬਣੇ ਨਾ ਹੋਇਆ ਸਾਡਾ ਵਿਆਹ

ਰਹਿ ਗਿਆ ਮੈਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਛੜੇ ਦਾ ਛੜਾ

ਕਰੋ ਪਿਆਰ ਕਰੋ p3

                                   ਕਰੋ ਪਿਆਰ ਕਰੋ 

ਚੰਨਦ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਬਦਨ ਦੇਖ

 ਤਨ ਵਿੱਚ ਲਗੀ ਅੱਗ

ਭੁੱਲ ਗਏ ਅਸੀਂ ਉਮਰ ਆਪਣੀ ਹਵਸ ਦਿਲੇ ਗਈ ਜੱਗ

ਚਾਹਤ ਉਸ ਲਈ ਸੱਚੀ ਬਾਕੀ ਜਾਪੇ ਬੇਕਾਰ

ਤਨ ਨਾਲ ਤਨ ਮਿਲ ਜਾਏ ਸਪਨੇ ਹੋਣ ਸਾਕਾਰ

ਧੰਨ ਦੌਲਤ ਨਾ ਸ਼ੌਹਰਤ ਚਾਹੀਦੀ ਮਿਲੇ ਸਿਰਫ਼ ਪਿਆਰ

ਪਿਆਰ ਹੀ ਹੈ ਅਸਲੀ ਖਜ਼ਾਨਾ ਬਾਕੀ ਮਾਇਆ ਜੰਜਾਲ

ਪਿਆਰ ਕਰ 

ਕਿਸੇ ਤੇ ਮਰ

ਜਿੰਦ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਤੇ ਵਾਰ

ਇਸ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਕਾਰ

ਪਿਆਰ ਉਸ ਮਨ ਆਇਆ ਰਚਨਾ ਉਸ ਰਚੀ

ਪਿਆਰ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਸੱਚੀ

ਸੋ ਪਿਆਰ ਤੂੰ ਕਰਦਾ ਜਾ

ਨਾ ਕਰ ਦੁਨਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ

ਕਰ ਲਓ ਪਿਆਰ ਕਰ ਪਿਆਰ

ਜਿੰਦ ਆਪਣੀ ਲਓ ਸਵਾਰ

ਦੁਨਿਆਂ ਸਮਝੇ ਪਿਆਰ ਹੈ ਪਾਪ

ਹੋਣ ਨਾ ਦੇਣ ਦੋ ਦਿਲਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ

ਚਾਹਤ ਰਖੋ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦੀ ਹੋਰ ਸਭ ਛਾਰ

ਤਨ ਨਾਲ ਤਨ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸਪਨੇ ਕਰੋ ਸਾਕਾਰ

ਹੱਸੀ ਉਹ

 ਹੱਸੀ ਉਹ

ਉਹ ਹਾ ਹਾ ਕਰ ਸਾਡੇ ਤੇ ਹਸ ਗਈ 

ਹਸ ਕੇ ਸਾਡੇ ਦਿੱਲ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਈ 

ਭੁੱਲ ਨਾ ਪਾਈਏ ਉਸ ਦੀ ਹੱਸੀ 

ਸਪ ਵਾਂਗ ਉਹ ਹਸੀ ਸਾਨੂੰ ਡਸੀ 

ਹੱਸੀ ਨਾਲ ਉਹਦਾ ਚੇਹਰੇ ਖਿਲਿਆ 

ਹਾਸੇ ਵਿੱਚ ਪਲ ਸਵਰਗ ਮਿਲਿਆ

ਹੱਸੀ ਦੀ ਯਾਦ ਮੇਰਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਆਲਾ

ਹੱਸਦੀ ਵੇਖ ਸਮਝਾਂ ਮੈਂ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲਾ

ਉਸ ਦੀ ਹੱਸੀ ਦੇ ਅਸੀਂ ਬਲਿਹਾਰੇ 

ਭੁੱਲ ਗਏ ਜੀਣ ਦੇ ਦੁੱਖ ਸਾਰੇ

ਮਾਯੂਸੀ ਜਦ ਪਾਏ ਸਾਨੂੰ ਘੇਰ

ਸੂਰਜਮੁਖੀ ਚੇਹਰੇ ਕਰੇ ਦੂਰ ਅੰਧੈਰਾ 

ਹੱਸੀ ਉਸ ਦੀ ਵਿੱਚ ਜੰਨਤ ਪਾਈ

ਮੰਗਾਂ ਨਾ ਹੋਰ ਕੁੱਛ ਭਾਈ

ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਮੰਗਾਂ ਇਹੀਓ ਦੂਆ

ਹੱਸਦਾ ਚੇਹਰਾ ਵੇਖ ਦਾ ਰਹਾਂ ਸਦਾ

ਮਨਹੂਸ ਦਿਨ p3

 ਮਨਹੂਸ ਦਿਨ

ਕਦੀ ਕੋਈ ਐਸਾ ਮਨਹੂਸ ਦਿਨ ਆਏ

ਇਕ ਤੋਂ ਬਾਦ ਇਕ ਵਿਪਤਾ ਪਾਏ

ਮੇਰੀ ਵੀ ਇਕ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮਤ ਆਈ 

ਦਸਾਂ  ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾ ਹਸਿਓ ਭਾਈ

ਗੂੜੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਕੁੜਤਾ ਸੀ ਸਮਵਾਇਆ 

ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਟੌਰ ਸੀ ਦਖੌਣਾ ਚਾਹਿਆ 

ਟੌਰ ਕਢ ਗਲੀ ਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ 

ਅਗੋਂ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸਾਨ ਸੀ ਮਿਲਿਆ

ਲਾਲ ਰੰਗ ਞੇਖ ਸਾਨ ਦਾ ਖੂਨ ਸੀ ਖੌਲਿਆ

ਬੜਕ ਮਾਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲਿਆ

ਟੋਏ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਮੈਂ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਿਆ 

ਜਾਨ ਬਚਣ ਲਈ ਤੂੜੀ ਅੰਦਰ ਮੈਂ  ਵੜਿਆ

ਕਾਹਲੀ ਨਾਲ ਬੂਹਾ ਜਦ ਮੈਂ ਭੇੜਿਆ 

ਚੁਗਾਠ ਹਿੱਲੀ ਭੂੰਡ ਦਾ ਖਖਰ ਛੇੜਿਆ 

ਭੂੰਡ ਲੜੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਅਖ ਦੇ ਕੋਲ

ਸੁਣਿਆ ਮੂੰਹ ਹੋਇਆ ਗੋਲ ਮਟੋਲ 

ਅੱਖਾਂ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਛੋਟਿਆਂ ਖੁਲਣ ਜਰਾ ਜਰਾ

ਮੁਹਾਂਦਰਾ ਬਦਲਿਆ ਲੱਗਾਂ ਚੰਗੇਜ਼ ਖਾਂ  ਦਾ ਭਰਾ

ਹਮਦਰਦੀ ਨਾ ਕੋਈ ਕਰੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਤਮਾਸ਼ਾ

ਟੌਰ ਵਿਖੌਣ ਨਿਕਲਿਆ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਬਣਿਆ ਪਿੰਡ ਲਈ ਹਾਸਾ

ਉਹ ਦਿਨ ਜਾਏ ਇਹ ਦਿਨ ਆਇਆ

ਲਾਲ ਪੌਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ

ਬਿਰਧ ਉਮਰੇ ਉਹ ਯਾਦ ਕਰ ਮੁਸਕਰਾਂਵਾਂ ਸੋਚਾਂ ਚੰਗੀ ਸੀ ਬੀਤੀ

ਵਰਦਾਨ ਮੰਗਾਂ p3

 ਵਰਦਾਨ ਮੰਗਾਂ

 ਨਿਕਿਆਂ ਖਵਾਇਸ਼ਾਂ ਸਾਡਿਆਂ

ਉੱਚੇ ਨਹੀਂ ਅਰਮਾਨ 

ਵੱਡੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਾ ਮੰਗਾਂ 

ਮੰਗਾਂ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਵਰਦਾਨ 

ਹੀਰੇ ਨਾ ਚਾਂਹਾਂ ਜਵਾਹਰ ਨਾ ਚਾਂਹਾਂ

ਨਾ ਚਾਂਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਖਾਨ

ਦਿੱਲ ਬਹੁਤ ਲਲਚਾਏ ਇਨ੍ਹਾ ਲਈ 

ਪਰ ਮੋਰੇ ਇਹ ਕਿਸ ਕਾਮ

ਮਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਹਿ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ 

ਬਖਸ਼ ਇਹ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਵਰਦਾਨ 

ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੌਰਤ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ 

ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ

ਆਪਣਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ 

ਖਿੜੇ ਮੱਥੇ ਮਿਲਣ ਦੇਣ ਪੂਰਾ ਮਾਣ

ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਰੱਖੀਂ ਜਿੰਦ ਉਨ੍ਹਾ ਦੀ

 ਲਾਈਂ ਨਾ ਕੋਈ ਆਣ

ਮੰਗਾਂ ਮੈਂ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਵਰਦਾਨ 

ਹੱਸਦੀ ਖੇਡਦੀ ਉਮਰ ਲੰਘੇ 

ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਨਾ ਹੋਵਾਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ 

ਅਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪ ਚੁੱਕ ਤੁਰਾਂ 

ਜਦੋਂ ਤਕ ਸ਼ਰੀਰੋ ਸਾਹ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ 

ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਖੀਰੀ ਦਮ ਤਕ

ਮੰਗਾਂ ਇਹ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਵਰਦਾਨ

ਮੇਰਿਆਂ ਉਂਗਲਿਆਂ p2

 ਮੇਰੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ 

ਤੁਰਦਿਆਂ ਜਾਂਦੇ ਨੂੰ ਉਂਗਲ ਮੈਂ ਲਾਂਵਾਂ

ਕਦੀ ਸਹੀ ਬੈਠੇ ,ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਸਾਂਵਾਂ 

ਕਦੀ ਕਦੀ ਉਲਟੀ ਪਏ , ਗਾਲੀ ਖਾਂਵਾਂ 

ਉਠਾਈ ਕਿਸੇ ਤੇ ਉਂਗਲ, ਚੋਰ ਦਾੜੀ ਤਿਨਕਾ ,ਉਹ ਘਬਰਾਏ

ਸੱਚੇ ਤੇ ਉਠਾਈ ਤਾਂ ਉਹ ਗੱਲੇ ਪੈ ਜਾਏ

ਟੇਢੀ ਉਗਲੇ ਅਸੀਂ ਘੇਹ ਕੱਢਿਆ

ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਦੰਦੀ ਵਡਿਆ

ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਬਹੁਤ ਹਿਸਾਬ

ਉਂਗਲ ਹਲਾ ਦਿਤਾ ਨਾ ਦਾ ਜਬਾਬ

ਉਂਗਲਾਂ ਸਿਖਾਇਆ ਸਭਕ, ਸਭ ਇਕੋ ਜਹੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ

ਕਈ ਭੱਲੇ ਮਾਣਸ ,ਕਈ ਬੰਦੇ ਲਭਣ ਮੰਦੇ

ਏਕਤਾ ਦਾ ਉਂਗਲੀਆਂ ਸਬਕ  ਸਿਖਾਇਆ 

ਇਕੱਲੀ ਬੇਵਸੀ ,ਰਲ ਭਾਰਾ ਭਾਰ ਚੁਕਾਇਆ

ਬੇਵਕੂਫ ਅਸੀਂ ,ਕਈਆਂ ਸਾਨੂੰ ਉਗਲੀਂ ਨਚਾਇਆ

ਗਵਾਰ ਮੈਂ ,ਆਪਣਿਆਂ ਦੀ ਉਗਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਸਮਝ ਨਾ ਪਾਇਆ

ਸਵਾਦ ਖਾਣੇ ਲਿਬੜਿਆ ,ਚੂਸਣ ਦਾ ਸਵਾਦ ਹੋਰ

ਚੂਸ ਚੂਸ ਚਟਾਂ ,ਮੰਨ ਲਲਚਾਏ ਚਟਾਂ ਕੁਛ ਹੋਰ

ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਜੋ ਕੀਤੇ ,ਉਂਗਲੀਆਂ ਤੇ ਗਿਣ ਪਾਂਵਾਂ

ਕੂਕਰਮ ਨਾ ਗਿਣੇ ਜਾਣ ਚਾਹੇ ਪੈਰਾਂ ਦਿਆਂ ਮਿਲਾਵਾਂ

ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਮੰਗਾਂ ਸਿਰਫ ਇਹ ਹੀ ਏ ਖੁਦਾਏ

ਐਸਾ ਜੀਣ ਜਾਈਏ ,ਕੋਈ ਉਂਗਲ ਨਾ ਉਠਾਏ