ਕੱਚੀ ਅੰਬੀ ਖੱਟੀ
ਇੱਕ ਸੁੰਦਰੀ ਘਰ ਨੇਰੀ ਵਾਂਗ ਆਈ
ਮੇਰੇ ਤੇ ਭਾਰੀ ਤੌਹਮਤ ਉਸ ਨੇ ਲਾਈ
ਮੇਰੀ ਬੁੱਢੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਸੁਣ ਦਾਦੀ ਮਾਈ
ਸੰਭਾਲ ਆਪਣੇ ਬੁੱਢੇ ਨੂੰ ਕਰ ਇਸ ਦੀ ਧੁਲਾਈ
ਬੁੱਢੀ ਪੁੱਛੇ ਅੱਜ ਕੀ ਇਸ ਚੰਨ ਚਾੜਿਆ
ਤੰਗ ਇਸ ਦਿਆਂ ਕਰਤੂਤੋਂ ਦਿੱਲ ਮੇਰਾ ਇਸ ਸਾੜਿਆ
ਬੋਲੀ ਬੁੱਢਾ ਤੇਰਾ ਬਹੱਤਰਿਆ ਅੱਖ ਮੈਂਨੂੰ ਮਾਰੀ
ਰੱਬ ਝੂਠ ਨਾ ਬੁਲਾਏ ਦੇ ਮੇਰੀ ਸਹੇਲੀ ਗਵਾਹੀ
ਬੁੱਢਾ ਕਹੇ ਮਾਸੂਮ ਚੇਹਰੇ ਤੇ ਨਾ ਜਾਈਂ ਝੂਠ ਇਹ ਬੋਲੇ
ਆਪਣੇ ਧਿਆਨ ਮੈਂ ਟੁਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ
ਕੱਚੀ ਆਚਾਰੀ ਅੰਬੀ ਦੀ ਦੰਦੀ ਸੀ ਵੱਡੀ
ਦੰਦ ਖੱਟੇ ਹੋਏ ਅੰਬੀ ਸੀ ਅੱਤ ਦੀ ਖੱਟੀ
ਖਟਾਸ ਨਾ ਸਹਿ ਸਕਿਆ ਅੱਖ ਮੇਰੀ ਫ਼ਰਕੀ
ਇਸ ਸੋਚਿਆ ਇਹਨੂੰ ਅੱਖ ਮਾਰੀ ਮੈਂ ਹਾਂ ਠਰਕੀ
ਬੁੱਢੀ ਨਾ ਸੁਣੇ ਮੇਰੀ ਉਸ ਪੱਤ ਮੇਰੀ ਲਾਹੀ
ਕਹੇ ਰਗ ਰਗ ਤੇਰੀ ਜਾਣੂ ਉਮਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੰਘਾਈ
ਇਸ਼ਕ ਤੇਰੇ ਹੱਡੀਂ ਬਸਿਆ ਬੁੱਢੇ ਠੇਰਿਆ
ਥੱਕੀ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸੁਧਰਿਆ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮੇਰਿਆ
ਮੁੱਛਾਂ ਦਾੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਧੋਤੇ ਕੀ ਕਹੂ ਜਹਾਨ
ਤੂੰ ਗੰਜਾ ਬੋੜਾ ਬੋਲਾ ਪਰ ਸਮਝੇਂ ਆਪ ਨੂੰ ਜਵਾਨ
ਉਹ ਦਿਨ ਗਿਆ ਇਹ ਆਇਆ ਸਬੱਕ ਸਿਖਿਆ ਸੱਚ ਜਾਣੀ
ਕੱਚੀ ਅੰਬੀ ਕਿਸੇ ਕੁੜੀ ਸਾਮਣੇ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀ
ਅਗਰ ਖਾਣੀ ਤਾਂ ਖਾਣੀ ਕਾਲਿਆਂ ਐਨਕਾਂ ਲਾ ਕੇ
ਕੋਈ ਕੁੜੀ ਵੇਖੇ ਨਾ ਦੇ ਬੁੱਢੇ ਦੀ ਅੱਖ ਫ਼ਰਕੇ
No comments:
Post a Comment