ਇੰਸਾਨੀਅਤ ਮੰਜ਼ੂਰ ਦਰਗਾਹੇ
ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਨਿਆ ਸੱਚ ਸੱਚ ਨੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕੀਤੇ ਕਈ ਸਵਾਲ
ਈਹਾਂ ਊਹਾਂ ਜਿੱਤੇ ਕਿੱਤੇ ਵੇਖਿਆ ਲਾਧਿਆ ਨਾ ਠੋਸ ਜਬਾਬ
ਕਹਿਣ ਉਸ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਉਪਾਇਆ
ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੀ ਹੈ ਉਹ ਸਮਾਇਆ
ਇਹ ਸੱਚ ਮੁਗਧ ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਾ ਪਾਇਆ
ਨਾ ਸਮਝਿਆ ਉਸ ਦਾ ਭਾਣਾ
ਕਿਓਂ ਕਰੇ ਜੋ ਕਰੇ ਮੈਂ ਨਾ ਜਾਣਾ
ਮੈਂ ਨਾ ਕਰਮਵੰਤ ਜੋ ਉਸ ਭਾਏ ਉਹ ਕਰਾਏ
ਦੋਸ਼ ਨਾ ਲਵੇ ਜਗ ਦੋਸ਼ੀ ਮੈਨੂੰ ਠਹਿਰਾਏ
ਆਪ ਹੀ ਕਰਾਏ ਫਿਰ ਉਸ ਕੀਤੇ ਦੀ ਦੇਵੇ ਸਜਾਏ
ਇਹੀਓ ਜੱਸੇ ਦੇ ਸਮਝ ਨਾ ਆਏ
ਉਹ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਮੇਰਾ ਕਿਓਂ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਵੇ
ਅਗਿਆਨ ਅੰਧੇਰੇ ਰੱਖੇ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਰੋਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਅਜ਼ਮਾਏ
ਉਹ ਨਾ ਦੇਵੇ ਸੂਝ ਬੂਝ ਮੈਂ ਕਿੱਥੋਂ ਲਿਆਵਾਂ
ਇਹ ਉਲਝਣ ਮੈਂ ਸਮਝ ਨਾ ਪਾਵਾਂ
ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਜੱਸੇ ਕਰਨੇ ਸਾਰੇ ਸੱਭ ਸਵਾਲ
ਛੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਲੱਭੇ ਨਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਬਾਬ
ਵਰਤੇ ਜਿੰਨੀ ਦਿੱਤੀ ਅਕਲ ਜੱਸਾ ਜੀਵਣ ਜੀਂਦਾ ਜਾਏ
ਫ਼ਿਕਰ ਨਾ ਕਰੇ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਏ ਜਾਂ ਨਾ ਭਾਏ
ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਜੱਸਾ ਚਾਹੇ ਚੱਲੇ ਉਹ ਇੰਨਸਾਨੀਅਤ ਦੇ ਰਾਹੇ
ਮੰਨੇ ਮੰਜ਼ੂਰ ਹੋਊ ਉਸ ਦੀ ਕਰਨੀ ਉਸ ਉੱਚ ਦਰਗਾਹੇ
No comments:
Post a Comment