ਰਾਂਝੇ ਬੂੱਢੇ ਧੋਖਾ ਖਾਇਆ p3

                                                ਰਾਂਝੇ ਬੁੱਢੇ ਧੋਖਾ ਖਾਇਆ

ਰਾਂਝੇ ਬੁੱਢੇ ਨੇ ਧੋਖਾ ਖਾਇਆ

ਕਹਿਣਾ ਸੌਖਾ

ਸਹਿਣਾ ਔਖਾ 

ਬੁੱਢੇ ਦੀ ਗਈ ਮੱਤ ਮਾਰੀ 

ਸੋਹਣੀ ਮੁਟਿਆਰ ਉੱਤੋਂ ਕੁਆਰੀ

ਬੁੱਢੈ ਨੂੰ ਜਚੀ ਲਗੀ ਪਿਆਰੀ

ਦਿਮਾਗ਼ ਕਹੇ ਤੂੰ ਬੁੱਢਾ ਉਹ ਛੋਰੀ 

ਬਣਦੀ ਨਹੀ ਚੰਗੀ ਜੋੜੀ

ਪਰ ਬੁੱਢਾ ਸੀ ਸਠੀਆਇਆ

ਦਿੱਲ ਉਸ ਦਾ ਕੁੜੀ ਤੇ ਆਇਆ 

ਇੱਥੇ ਹੀ ਬੁੱਢੇ ਧੋਖਾ ਖਾਇਆ

ਪਿਆਰਿਆਂ ਚੋਪੜਿਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਾ

ਬੁੱਢੇ ਨੂੰ ਛੋਰੀ ਲਿਆ ਪਤਿਆ 

ਕੋਰੇ ਚੈਕ ਤੇ ਦਸਖੱਤ ਕਰਾਇਆ

ਸਾਰੀ ਪੂੰਜੀ ਤੇ ਬੈਂਕਾਂ ਦਾ ਕੀਤਾ ਸਫਾਇਆ

ਲੈ ਸੱਭ ਕੁੜੀ ਹੋਈ ਫ਼ਰਾਰ 

ਬੁੱਢਾ ਰੋਏ ਧਾਂਹਾਂ ਮਾਰ

ਸਬਕ ਸਿਖਿਆ ਬੁੱਢਾ ਹੋਇਆ ਹੁਸ਼ਿਆਰ 

ਰਾਂਝੇ ਤੋਂ ਬੁੱਢਾ ਬਣਿਆ ਸਮਝਦਾਰ

ਹੁਸਨ ਦੇ ਜਾਦੂ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਖ਼ਬਰਦਾਰ 

ਮੁੜ ਬੁੱਢਾ ਦਿੱਲ ਕਿਸੇ ਤੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ

ਮੁੜ ਬੁੱਢੇ ਕਦੀ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਖਾਈਆ

ਬਿਨ ਤੇਰੇ ਜੀਣਾ ਔਖਾ p3

                                       ਬਿਨ ਤੇਰੇ ਜੀਣਾਂ ਔਖਾ

ਮੈਂ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਗਵਾ ਬੈਠਾ ਆਂ 

ਜਿੰਦ ਆਪਣੀ ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਦਾ ਬੈਠਾ ਆਂ

ਛੱਡ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਇੰਝ ਜਾਇਆ ਕਰ 

ਕੀ ਹੋਊ ਮੇਰਾ ਤਰਸ ਖਾਇਆ ਕਰ

ਤੂੰ ਕੋਲ ਫ਼ਿਕਰ ਨਾ ਕੋਈ ਸਾਹ ਆਏ ਸੌਖਾ

ਤੂੰ ਦੂਰ ਕੀ ਕਰਾਂ ਸਮਝ ਨਾ ਆਏ ਜੀਣਾ ਔਖਾ

ਬਿਨ ਤੇਰੇ ਮੈਂਨੂੰ ਹਨੇਰਾ

ਤੂੰ ਚੰਨ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਵੇਰਾ

ਤੇਰੇ ਬਿਨ ਰਿਆ ਨਾ ਜਾਏ

ਖਾਲੀ ਘਰ ਵੱਡ ਵੱਡ ਖਾਏ

ਸੁਨਾ ਸਰਹਾਣਾ ਵੇਖ ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਏ

ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਬੜੀ ਸਤਾਏ ਰੱਖੀ ਜਗਾਏ

 ਵਿਛੋੜਾ ਤੇਰਾ ਸਹਿਆ ਨਾ ਜਾਏ

ਕਿਉਂ ਰੱਬ ਦਿੱਤੀ ਇਹ ਜੁਦਾਈ

ਕਿਸ ਮਾੜੇ ਕਰਮ ਦੀ ਮਿਲੀ ਸਜਾਇ 

ਕਦੋਂ ਹੋਣਗੇ ਮੇਲੇ ਕਦੋਂ ਪਊ ਮਹਿਰ

ਜੀ ਨਾ ਪਾਂਵਾਂ ਛੇਤੀ ਕਰ ਰੱਬਾ ਕਰ ਨਾ ਦੇਰ

ਕੰਨਾਂ ਔਂਕੜ ਸਿਹਾਰੀ p3

                                     ਕੰਨਾਂ ਔਂਕੜ ਸਿਹਾਰੀ

ਸਜ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕੰਨਾਂ ਸਜ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਸਜਾ 

ਔਂਕੜ ਪੈਰੀਂ ਪੈ ਮਨ ਨੂੰ ਮੁਨ ਦਿਤਾ ਬਣਾ

ਲੈਂਕੜ ਦੋ ਔਂਕੜ ਸੁਰ ਨੂੰ ਸੂਰ ਬਣਾਇਆ

ਬਦ ਨੂੰ ਬੰਦ ਬਣਾਏ ਟਿਪੀ ਜਾਪੇ ਟੋਪੀ

ਬਿੰਦੀ ਲੋਗ ਤੋਂ ਲੌਂਗ ਕਰੇ ਚਾਹੇ ਹੈ ਉਹ ਛੋਟੀ 

ਅਧੱਕ ਉੱਤੇ ਚੱੜ ਅੱਧਾ ਰੋਬ ਲਫ਼ਜ਼ ਦਾ ਵੱਧਾਇਆ

ਲਾਂ ਉੜੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਹੇਜ ਉਸ ਨੂੰ ਆਇਆ

ਦੋ ਲਾਂ ਜੁੜ ਦੁਲਾਂ ਕਹੌਣ ਉੱਤੇ ਲੱਗ ਝੂਟੇ ਲੈਣ

ਹੋੜੇ ਨੇ ਹਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਰ ਨੂੰ ਮੋਰ ਕੀਤਾ ਸ਼ੋਰ ਲੱਗਾ ਪੈਣ

 ਇੱਕ ਲੱਤ ਹੋੜੇ  ਨੂੰ ਲਾ ਕਨੌੜਾ

ਕੋੜਾ ਕਨੌੜਾ ਹੋਇਆ ਚੌੜਾ

ਸਿਹਾਰੀ ਲੱਗੀ ਅੱਗੇ ਛੋਟੀ ਉਹ ਗਈ ਰਹਿ

ਬਿਹਾਰੀ ਲੰਮੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢੀ ਪਿੱਛੇ ਗਈ ਉਹ ਬਹਿ

ਕੰਨਾ ਔਂਕੜ ਦੁਲੈਂਕੜ ਲਾਂ ਤੇ ਦੁਲਾਂ ਹੈ ਮਦਦਗਾਰ

ਗਹਿਣੇ ਮੇਰੇ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਦੇ ਬਣ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇਣ ਸਵਾਰ

ਹੋੜਾ ਕਨੌੜਾ ਜੁੜਵੇ ਬਿਹਾਰੀ ਛੋਟੀ ਸਿਹਾਰੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ

ਸੁਣਿਆ ਅੰਗਦ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ ਸੋਹਣੀ ਦਿਤੀ ਦੇਣ

ਆਰਤੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕਾਂ p3

                                          ਆਰਤੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕਾਂ

ਤੇਰੀ ਆਰਤੀ ਨਾ ਕਰ ਸਕਾਂ ਮੈਂ ਅਣਜਾਣ

ਬਖ਼ਸ਼ ਦੇ ਮੈਂਨੂੰ ਤੂੰ ਹੈਂ ਜਾਣੀ ਜਾਣ

ਤੇਰਿਆਂ ਦਿਤਿਆਂ ਖ਼ਾਮੀਆਂ ਛੁੱਪਾ ਨਾ ਸਕਾਂ

ਦੱਸ ਕਰਾਂ ਤਾਂ ਕੀ ਮੈਂ ਕਰਾਂ

ਸੂਝ ਬੂਝ ਨਾ ਅਕਲ ਆਈ

ਜਹਾਨ ਕਹੇ ਮੈਂ ਅੱਧਾ ਸੌ਼ਦਾਈ

 ਵਿਦਵਾਨ ਹੋਣ ਦਾ ਢੋਂਗ ਮੈਂ ਕਰਾਂ

ਲੱਲਿਆਂ ਛੱਡਾਂ ਕੋਈ ਹਸੇ ਮੈਂ ਨਾ ਡਰਾਂ

ਗਿੱਠ ਲੰਮੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਚੱਲੇ ਬਿਣਾ ਰੋਕ

ਬਾਰ ਬਾਰ ਕਹਾਣਿਆਂ ਸੁਣ ਅੱਕ ਗਏ ਲੋਕ

ਮਸਤ ਹੋ ਚੱਲਿਆ ਚੁੱਣੇ ਆਪਣੇ ਰਾਹ

ਜੱਗ ਕੀ ਸੋਚੂ ਕੀਤੀ ਥੋੜੀ ਪ੍ਰਵਾਹ

ਸੁਹੇਲੀ ਰਹੀ ਜਿੰਦ ਆਇਆ ਜੀਣ ਦਾ ਮਜ਼ਾ 

ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਫ਼ਿਤਰਤ ਤੇ ਜੱਸਾ ਖੁਸ਼ 

ਇਹ ਸੋਚ ਲੈ ਜੱਸੇ ਪਾਏ ਸੌ ਸੁੱਖ

ਤੇਰੀ ਆਰਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਨਾ ਸਮਝਾਂ ਮੈਂ ਲੋੜ

ਬਖ਼ਸ਼ ਜੋ ਕਰਾਂ ਸੱਚੇ ਦਿੱਲੋਂ ਕਰਾਂ ਕਰਾਂ ਨਾ ਕੁੱਛ ਹੋਰ

ਬਣਾ ਦੇ ਬੰਦਾ ਚੰਗਾ p3

                                           ਬਣਾ ਦੇ ਬੰਦਾ ਚੰਗਾ

ਮੈਂ ਮਸਕੀਨ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ

ਸੁਣ ਕੰਨ ਧਰ ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ

ਪੂਰੀ ਮੈਂਨੂੰ ਤੇਰੇ ਤੇ ਆਸ

ਦਰ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਨਾ ਜਾਂਵਾਂ ਨਰਾਸ਼

ਜਾਦਾ ਨਾ ਮੈਂਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਧੰਨ

ਤੋਟ ਨਾ ਆਏ ਚੱਲੇਂ ਕੰਮ

ਸ਼ੌਹਰਤ ਜਾਦਾ ਨਹੀਂ ਨਾ ਔਓਦੇ ਉੱਚੇ 

ਔਕਾਤ ਵਿੱਚ ਰਹਾਂ ਪੈਰ ਧਰਤੋਂ ਨਾ ਛੁੱਟੇ 

ਸਾਥੀ ਦੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿੱਲ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ

ਮੰਮਤਾ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਗ੍ਰਿਸਤ ਵਿੱਚ ਸਚਿਆਰੀ

ਲਾਇਕ ਔਲਾਦ ਉੱਤੋਂ ਕਹਿਣੇਕਾਰ

ਖਿੱੜੇ ਮੱਥੇ ਬਲੌਂਣ ਦੇਣ ਪੂਰਾ ਸਤਿਕਾਰ

ਕਿਰਤ ਕਰਨੀ ਮੈਂਨੂੰ ਸਿਖਾਈਂ

ਖਾਂਵਾਂ ਮੈਂ ਅਪਣੇ ਹੱਥ ਦੀ ਕਮਾਈ

ਜੋ ਤੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਵੰਡ ਮੈਂ ਸੱਭ ਨਾਲ ਛੱਕਾਂ 

ਦਿਤੇ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਕਰਨੋਂ ਕਦੀ ਨਾ ਥੱਕਾਂ

ਨਾਮ ਅਪਣਾ ਜਪਣਾ ਸਿਖਾ ਦੇ

ਸੱਚੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਲਾ ਦੇ

ਹੋਰ ਨਾ ਮੰਗਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਹੀਓ ਮੰਗਾਂ

ਬੰਦਾ ਬਣਾ ਦੇ ਬਣਾ ਦੇ ਬੰਦਾ ਚੰਗਾ

ਮਾੜੇ ਕਵੀ ਤੇ ਨਾ ਹੱਸੋ p3

                                                          ਮਾੜੇ ਕਵੀ ਤੇ ਨਾ ਹੱਸੋ

ਮੇਰੀ ਕਵਿਤਾ ਤੇ ਹੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਕੰਨ ਪੀੜਾਂ ਤੈਂਨੂ ਪੈਣ

ਹੱਸ ਹੱਸ ਤੇਰਿਆਂ ਵੱਖਿਆਂ ਦੁੱਖਣ ਆਏ ਨਾ ਚੈਨ

ਅੰਬ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲਣ ਕੀੜੇ

ਅਖੀਰਲੇ ਚੂਸੇ ਦੇ ਜਦੋਂ ਆਂਏਂ ਨੇੜੇ 

ਮੱਝ ਤੇਰੀ ਇੱਕ ਥੱਣ ਵਾਲੀ

ਮੁਸ਼ਕੀ ਮੋਕ ਮਾਰੇ ਕਰੇ ਨਾ ਓਗਾਲੀ

ਕੁੱਤਾ ਤੇਰਾ ਨਿਕਲੇ ਨਾ ਵਫ਼ਾਦਾਰ 

ਭੌਂਕੇ ਤੈਂਨੂੰ ਨਾ ਸੁਣੇ ਤੇਰੀ ਪੁਚਕਾਰ

ਚੂਹੇ ਕੱਟ ਜਾਣ ਤੇਰਾ ਕੋਟ

ਫਟੇ ਖੀਸੇ ਰਾਹੀਂ ਗਵਾਚਣ ਨੋਟ

ਮਤਲਵੀ ਨਿਕਲਣ ਤੇਰੇ ਯਾਰ

ਬੁਰੇ ਵਕਤ ਛੱਡ ਜਾਣ ਵਿਚਕਾਰ

ਔਲਾਦ ਵੀ ਨਾ ਦੇਣ ਤੈਂਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ 

ਤੈਂਨੂ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਤੇਰੇ ਪੈਸੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ 

ਗ੍ਰਿਹਣੀ ਤੇਰੀ ਤੇਰੇ ਤੇ ਰੋਬ ਜਮਾਏ

ਕਪੜੇ ਧੁਲਾਏ ਭਾਂਡੇ ਮਂਜਵਾਏ

ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਮੇਰੀ ਕਵਿਤਾ ਤੇ ਸੋਚ ਕੇ ਹੱਸੀਂ 

ਅਕਲ ਜਦ ਤੈਂਨੂੰ ਆਏ ਮੈਂਨੂੰ ਦੱਸੀਂ

ਕਵਿਤਾ ਰਾਹੀਂ ਕਰੂਂਗਾ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰ 

ਤਰੀਫ਼ ਦੇ ਪੁਲ ਬਣੂ ਬਣਾਊਂ ਤੈਂਨੂੰ ਯਾਰ

ਮਾੜੇ ਤੁੱਕ ਬਾਜ਼ ਹੁੰਦੇ ਗੁੱਸੇਖੋਰ ਦੁਨਿਆਂ ਗਵਾਹ

ਸੋ ਮੇਰੇ ਤੇ ਨਾ ਹੱਸੋ ਨਾ ਲਓ ਮੇਰੀ ਬਦਦੁਆ

ਹੂਰ ਪਰੀ ਕੀ ਕਰਨੀ p2

 ਹੂਰ ਪਰੀ ਕੀ ਕਰਨੀ

ਚੰਦ ਜਿਹਾ ਮੁੱਖੜਾ ਸਾਂਵਲਾ ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ

ਪਹਿਲੀ ਤੱਕਣੀ ਪਿਆਰ ਦਾ ਪਰਿੰਦਾ ਗਿਆ ਢੰਗ 

ਕਾਲੀਆਂ ਘੱਟਾਂ ਲੰਬੇ ਉਸ ਦੇ ਬਾਲ

ਪਤਲਾ ਲੱਕ ਹਿਲਾ ਟੁਰੇ ਟੁਰੇ ਮੋਰਨੀ ਦੀ ਚਾਲ

ਬੁੱਲ ਉਸ ਦੇ ਸੁਰਖ ਮਿਠੇ ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ

ਸੁਰੀਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਸ਼ਰਮਾਏ ਬਾਗੀਂ ਕੋਹਲ 

ਕਾਸ਼ਨੀ ਕਲੋਲਣਾਂ ਅੱਖਾਂ ਛੱਡਣ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰ

ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਸਾਨੂੰ ਕੀਤਾ ਦਿੱਲ ਸਾਡਾ ਦਿਤਾ ਚੀਰ

ਹੋਰ ਨਾ ਲੱਗੇ ਸਾਨੂੰ ਲੱਗੇ ਹੂਰ ਪਰੀ

ਜਾਪੇ ਰੱਬ ਆਪਣੀ ਹੱਥੀਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਘੜੀ 

ਜਾਨ ਉਸ ਤੇ ਅਸੀਂ ਵਾਰੀ ਦਿੱਲ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਵਾਰ

ਵਿਆਹੇ ਸ੍ਵਰਗ ਪਾਇਆ ਫਿਰ ਕੀ ਹੋਇਆ ਪੁੱਛ ਨਾ ਯਾਰ

ਵਿੱਗ ਉਸ ਨੇ ਉਤਾਰੀ ਨਕਲੀ ਉਸ ਦੇ ਬਾਲ

ਕਾਸ਼ਨਿਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁਸਾ ਖਾ ਝੱਟ ਹੋਣ ਲਾਲ

ਸੁਰਖ਼ੀ ਬੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਲਿੱਥੀ ਬੋਲ ਉਸ ਦੇ ਕਠੋਰ

ਹੂਰ ਪਰੀ ਕਿੱਥੋਂ ਨਿਕਲੀ ਕੁੱਛ ਹੋਰ

ਆਸਮਾਨ ਉੜਦਾ ਧਰਤ ਗਿਰਾ ਅਸਲੀਅਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ 

ਰੱਬ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਐਸੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਣਾਈ

ਗਦੂਤ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਫ਼ਿਤਰਤ ਵਾਲੇ ਅਸੀਂ ਅੱਧੇ ਸ਼ੌਦਾਈ 

ਸੂਤ ਸਾਨੂੰ ਕਰਨ ਲਈ ਲੱੜ ਲਾਈ ਬਣਾ ਕੇ ਲੁਗਾਈ

ਦੇਰ ਅਕਲ ਆਈ ਹੂਰ ਪਰੀ ਨਾ ਚਾਵਾਂ

ਸਵਾਰੀ ਸਾਡੀ ਜਿੰਦ ਉਸ ਨੇ ਗੀਤ ਉਸ ਦੇ ਗਾਂਵਾਂ