ਸੁਬੁੱਧੀ ਮੰਗਾਂ
ਸ਼ਤਾਨ ਅੰਦਰ ਤੂੰ ਜਾਣ ਬਠਾਇਆ
ਅਪਣਾ ਉਹਨੂੰ ਬੇਲੀ ਬਣਾਇਆ
ਕਾਲੀ ਕਰਤੂਤ ਤੂੰ ਕਰੇਂ
ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਜੂਮੇ ਮੜੇਂ
ਕਹੈਂ ਮੈਂ ਬੇ-ਬੱਸ ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕਰੌਂਦਾ
ਸੌ ਬਾਰ ਰੋਕਿਆ,ਬਾਜ ਨਹੀਂ ਆਓਂਦਾ
ਚਲਾਏਂ ਬੰਦੂਕ ਰੱਖ ਉਸ ਦੇ ਕੰਧੇ
ਕਰੇਂ ਧੰਧੇ ਜੋ ਹੋਣ ਸਾਰੇ ਗੰਦੇ
ਸੋਚੇਂ ਤੇਰੇ ਤੇਰੀ ਕਰਤੂਤ ਕੋਂ ਅੰਧੇ
ਜ਼ਾਹਰ ਇੱਕ ਦਿੱਨ ਤੂੰ ਹੋ ਜਾਂਵੇਂਗਾ
ਇਜ਼ੱਤ ਅਪਣੀ ਮਿੱਟੀ ਮਿਲਾਂਏਂਗਾ
ਪੱਗ ਮੈਲੀ,ਸਿਰ ਝੁਕਾਂਏਂਗਾ
ਦੁਨਿਆਂ ਕਰੂ ਥੂਥੂ,ਅਪਣਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਲਾਂਏਂਗਾ
ਸ਼ਰਮ ਡੁੱਬਿਆਂ ਅੱਖ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕ ਪਾਂਏਂਗਾ
ਜੇ ਤੂੰ ਅਪਣਾ ਸੁਧਾਰਣਾ ਹਾਲ
ਆਪ ਅਪਣੇ ਨੂੰ ਹੁਣ ਸੰਭਾਲ
ਅੱਜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਦੇਰ
ਹੱਥੋਂ ਗਿਆ ਮੌਕਾ ਆਊ ਨਾ ਫੇਰ
ਸੱਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੋਂ ਕਰ ਦਿੱਲ ਅਪਣਾ ਸਾਫ਼
ਪਿਆਰ ਕਰੇ ਤੈਂਨੂੰ,ਕਰੂ ਤੈਂਨੂੰ ਮਾਫ਼
ਜੱਸਿਆ ਅੰਦਰ ਵਾਲੇ ਜੱਸੇ ਦੀ ਸੁਣ ਆਵਾਜ਼
ਕਰ ਜੋੜ ਸੁਬੁੱਧੀ ਮੰਗ,ਕਰ ਦਿੱਲੋਂ ਅਰਦਾਸ
No comments:
Post a Comment